Bazı flörtler ya da ilişkiler en baştan imkânsızlıklar barındırır.
Aksi gibi genelde bunlar çok da heyecanlıdır.
Olmayacağını bilirsin ama yine de istersin.
Belki daimi iletişimde olamazsın,
belki imkân olmaz görüşemezsin.
Çok daha romantik gelir çünkü eldeki tek şey,
aynı gökyüzüne bakmaktır.
Hep hayal edersin, bir gün o mucize olsa acaba nasıl olurdu?
belki her gece,
belki her çift gördüğünde,
belki her onunla konuştuğunda.
Peki gerçekten kavuşunca da böyle hissedecek misin?
“Kavuşursan meşk, kavuşamazsan aşk olur” demişler.
“Meşk” normalde başka bir anlam taşısa da, bu sözde sevdiğiyle sohbet etmek anlamına geliyormuş. Böyle bakınca daha da mantıklı oldu ama ya o “meşk” hayal ettiğiniz kadar iyi olmazsa?
Böyle ilişkilerde yan yana gelmek hayal ettiğimizden çok daha kötü olur ya hep.
Acaba bu ulaşamamanın etkisi mi?
Ulaşınca etkisi geçecek mi?
Teoman’ın da dediği gibi;
Bir flörtüm vardı, çok uzun süreler flörtleştik.
Farklı şehirlerde yaşadık.
Birlikte olmamız anlamlı ve mümkün değildi.
Sadece iki defa yan yana geldik.
Yıllarca süren o paylaşım, o etki, o heyecan bitmemişti…
Ta ki, biz görüşene kadar.
Yıllarca kesilmeyen iletişimimiz kesildi.
Belliydi; bu kısa görüşmede dahi,
İstediğimiz yan yana olmak değildi.
Belki bir hayali sevmiştik,
Belki de olmayacak olmasıydı heyecanlı kılan.
İmkânsızı mı ister hep insan?
Başka başka zamanlarda,
olmayacak ilişkilerde bir tek ben mi bulundum?
Bu karışıklık aslında o flörtün heyecanı mı?
Yoksa ilişkinin gerçek yüzü mü?
Kavuşamazsan aşk olur, çünkü kavuşamazsan hiç bitmez.
Yarım kalır, aslında hayalde kalır.
Kendi kurduğun hayal dışında bir senaryo yazılamaz,
çünkü kavuşamadın.
İyi şeyler olmadığı gibi,
kötü şeyler de yaşanmadı.
Hiç başlamadığı gibi,
hiç bitmedi de…
Hiç gülmedin de, hiç ağlamadın da…
Belki de kötü olacaktı sonu,
iyi olacak olsa, neden imkânsız olsun ki?
Her şeyin belki de bir sebebi vardır.
Belki de kavuşunca güzel olsa bile,
mutlu bir son hiç olmayacaktır…
Öyleyse aşk, kavuşamamakta mı saklı?
