Merhaba sevgili okuyucular,
Bu gün blogumun birinci yaşını kutluyoruz. Her ne kadar her şey istediğim ve planladığım gibi ilerlemese de, bir şekilde istikrarlı olabilmek de benim için çok kıymetli. Bu süreçte beni okuyan ve sessizce destek veren herkese çok çok teşekkür ederim. Benim için anlamı gerçekten çok büyük.
Geçen sene bugün blogumu açarken Almanya’ya gidişime ortalama 1-3 ay kaldığını düşünüyordum. O kısa sürede süreci anlatacak, ardından direkt Almanya kategorisine geçecektim. Bu şekilde burayı hem düzenli hem de canlı tutacaktım. Ama uzun aksaklıklarla tam bir sene sonra asıl plana gelebildim.
1 Mart 2025’te size “Benimle yeni bir yolculuğa hazır mısınız?” diye sormuştum. O yolculuk sandığımızdan daha yavaş, daha sabırlı ve öğretici geçti. Hayal ettiğimizden uzun sürdü.
Şimdi aynı soruyu yeniden soruyorum:
Benimle Yeni Bir Yolculuğa Bu Sefer Gerçekten Hazır Mısınız?
Göç serüvenimin üçüncü yılında sonunda Almanya’ya gidiyorum. 7 Nisan’da orada olacağım. Geçen üç yıl hem çok uzun hem de çok dönüştürücüydü. Bu süreçte değişen ve büyüyen çok şey oldu.
Artık 30’a daha yakınım mesela. Ayrıca sabır konusunda da bayağı geliştim. Gitmeyi heyecanla beklediğim günlerin yanında, gitmekten korktuğum zamanlar da oldu. Duygularım da benimle birlikte büyüdü.
Şimdi ise son 36 günüm kaldı. Açıkçası 36 gün sonra gidecekmiş gibi hissetmiyorum. Nasıl hissetmem gerektiğini de bilmiyorum aslında. Korkularım da heyecanımla doğru orantıda büyüdü ama itiraf edeyim: Az heyecanlı da değilim!
En büyük korkum sosyallik.
Arkadaş bulabilecek miyim?
İstanbul’dan sonra küçük bir kasabaya uyum sağlayabilir miyim?
Bütün bunlara değecek mi?
Belki Berlin’e gitseydim daha az korkardım. Hem birkaç arkadaşım var hem de Berlin yaşayan, hareketli bir şehir. Ama küçük bir kasabada akşam 21.00’den sonra hayatın bitmesi beni biraz tedirgin ediyor.
Yarı korkak, yarı heyecanlı bir 36 gün beni bekliyor.
Tüm güncellemeleri her zamanki gibi burada, birlikte yaşayacağız.
Bu gün ise bu blogun birinci yılını kutluyorum!
Burası sizinle anlamlı.
Bu yüzden her biriniz,
iyi ki varsınız.
Sevgilerle,
Küçüklüğümden beri blog yazarım. Duygu durumumu geçmişe dönüp hangi gün nasıl hissettiğimi okuyabilmek hoşuma gidiyor. Blog yazan insanlar artık çok azaldı. Yazılarınızı okurken duygu durumunuzu ney şekilde hissettim. Belirsizlik insanı en çok rahatsız eden ama en çok geliştiren şeydir. Ben umutluyum sizin adınıza. İçimden bir ses güzel olacak herşey diyor. Cesaretinizi takdir ediyorum. Yolunuz açık olsun.
Yorumunuz beni gerçekten gülümsetti.
Küçüklükten beri blog yazıyor olmanız çok kıymetli, geçmişe dönüp duyguları okuyabilmek bence de büyük bir şey.
Belirsizlik konusuna katılıyorum; zor ama insanı büyüten bir süreç.
Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim.
Blogunuzu paylaşırsanız bakmak isterim.